Nama siapa?
"Nama siapa?" Dat is de eerste vraag die Coen te verwerken krijgt als hij ergens komt. De tweede is: "Umur berapa?" Hoe heet je? En: Hoe oud ben je? Coen leert zo gaandeweg ook een beetje Indonesisch. Voor ons zitten ook de eerste vier dagen van de taalstudie er op. We hebben het gevoel dat we al een redelijke start gemaakt hebben. Het praten gaat beter en we komen iedere dag met een lange lijst nieuwe woorden thuis die we in ons hoofd mogen stampen. Samen met huiswerk voor de grammatica. Per dag bestaat de les uit ongeveer drie uur een gesprek voeren met onze twee 'jufs', die elkaar na twee uur aflossen, en ongeveer een uurtje werken uit het lesboek. De gesprekken gaan over van alles en nog wat - iedere keer kom je dan woorden tegen die je nog niet weet of dingen die je niet uit kunt leggen. Over ons werk, ons huis, de kerk, de economische crisis, etc. Het valt niet mee om dat uit te leggen in een nieuwe taal...
Les met Ibu Lanny (links) en Ibu Winda (rechts).
De taalschool en een man die wajangpoppen aan het maken is.
School aan huis
"Vandaag hebben we gewerkt en gespeeld." Dat is de samenvatting van Coen van een morgen, terwijl wij hard aan het studeren waren op de taalschool. Samuel en Coen genieten van de les die ze iedere morgen krijgen van tante Rianne. Allerlei werkjes worden gemaakt, letters en liedjes worden geleerd, en Samuel vind het prachtig om ook naar school te gaan. Er was vandaag zelfs een heuse 'winkelhoek'!
De winkelhoek en de werkjes van "school".