Elco en Wijnanda van Burg zijn juni 2014 naar Papoea (Indonesiƫ) vertrokken. Zij werken namens stichting Lentera op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.

Hercules

Een tijdje terug ging Elco op zaterdag met de jongens en wat vrienden een stukje lopen. Het doel was de plek waar twee maanden geleden een Hercules, een vliegtuig van het leger, is neergestort. Tot die tijd vlogen de Herculessen af en aan naar Wamena. Niet dat het hier oorlog is, maar die dingen zijn groot en kunnen erg goed als transportvliegtuig dienen. Op deze manier komen de vrachtauto's, pick-up trucks, kranen en ander groot materieel in de stad, die immers alleen via de lucht bereikbaar is. Deze Hercules was vol geladen met cement en was daardoor waarschijnlijk wat te zwaar. Dat gecombineerd met een vroege ochtenmist en een poging om toch te landen, maakte dat het vliegtuig in zicht van het vliegveld een berg raakte. Het was allemaal best heftig, de jongens hadden een boel verhalen toen ze thuis kwamen. De wielen van het vliegtuig zijn zoooo groot (armen helemaal gespreid) en er is ook een begrafenis (graf) daar. We zagen allemaal spulletjes en misschien ook wel bloed, maar misschien was het wel pinang (betelnoot, een vrucht met rode sap waar mensen hier op kauwen als een soort pruimtabak). 

Gelukkig waren er 'maar' dertien inzittenden, soms worden deze vliegtuigen ook volgeladen met mensen. De inzittenden waren allemaal militairen. Het was een openbaring voor de jongens dan soldaten ook gewoon mensen zijn en dat er nu dus families zijn die geen man en papa meer hebben. Sam bidt nu elke dag voor 'de familie van de vienden uit de Hercules'. 
De volgende dag was Sam aan het stoepkrijten. Hij had een raket getekend (dacht ik), met iemand erbij, dus ik vroeg wie er met de raket meeging. "Dat? O, die man is dood, en dat is de Hercules." Maar nare en leuke dingen liggen altijd dicht bij elkaar bij kinderen. Aan de andere kant van de Hercules had hij namelijk een McDonalds getekend...