Elco en Wijnanda van Burg zijn juni 2014 naar Papoea (Indonesiƫ) vertrokken. Zij werken namens stichting Lentera op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.

Snel terug

Meestal lopen bezoeken aan dorpen hier uit. Het weer zit tegen, of er is geen transport. Deze keer was het anders: ik was eerder terug dan gepland. Vorige week donderdag vertrok ik, dinsdag was ik weer al terug, terwijl ik wel zes dorpen bezocht had samen met mijn collega’s.

Eind mei hadden we een training gegeven aan evangelisten in het Korowai-gebied, in het zuidelijke laagland. De training ging vooral over het gebruik maken van platen om de heilsgeschiedenis te vertellen in eenvoudig Indonesisch en in de stamtaal. Nu was het doel om ieder van de evangelisten op te zoeken op hun post en te bekijken hoe ze het materiaal gebruiken. Iedere dag hebben we een ander dorp bezocht. In dat dorp praatten we dan eerst wat met de evangelist over de situatie en daarna was er een korte kerkdienst waarin de evangelist, vaak samen met een (kandidaat-)ouderling, het materiaal gebruikte. De meeste evangelisten maakten goed gebruik van het materiaal, sommigen hadden nog wat extra instructies nodig, en in één geval heb ik de volgorde van de platen toch maar wat aangepast: het staat zo raar dat koning Salomo na Jezus leefde en dat de zondvloed na de opstanding is.

Na de bespreking en de dienst bleven we dan in het dorp slapen en de volgende morgen of middag liepen we naar het volgende dorp. Tochten, variërend van drie tot zes uur lopen door de moerassige jungle. Na een paar dagen hadden we het tempo lekker te pakken en het liep allemaal goed totdat we in het Seradela (Kopkaka-stam) gebied kwamen. Het doel was om daar ook vier dorpen te bezoeken, maar na het eerste dorp bleek dat de andere mensen allemaal naar Seradela gegaan waren om daar de viering van de Indonesische onafhankelijkheidsdag mee te maken. Dus liepen we maar direct door naar Seradela, waar we een gezamenlijke dienst met de evangelisten en ouderlingen uit drie dorpen bijgewoond hebben. Niet optimaal, maar het gaf wel een aardige indruk. Inmiddels was duidelijk dat het lastig zou worden om snel weer thuis te komen, want de truck die ons naar Dekai zou moeten brengen reed maar af en toe. Vanaf Dekai zouden we dan het vliegtuig weer kunnen nemen, maar door de heftige regenval kon de truck niet in de buurt van Seradela komen. De rivieren waren namelijk allemaal gebanjird; het water was veel te diep en te wild om er doorheen te kunnen. Gelukkig bleek dat de helicopter van Helivida net dinsdag in de buurt moest zijn en dat we wel op de terugweg meekonden. Dus waren we dinsdag ineens weer terug in Wamena!