Elco en Wijnanda van Burg zijn juni 2014 naar Papoea (Indonesiƫ) vertrokken. Zij werken namens stichting Lentera op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.

Inpakken

"Zal ik mijn koffertje inpakken? Ik pak alle kleren wel. Moeten de werkjes ook mee? Hoe lang blijven we in dat nieuwe huis?" We gaan een weekje weg voor een debriefing en Maria staat meteen in de inpak- en verhuismodus. Ze wil alle kleren in haar koffer doen, maar dat hoeft deze keer niet, we komen weer terug in dit huis.

Een weekje debriefing, praten over alles wat we afgelopen maanden en jaren hebben meegemaakt, onszelf weer beter leren begrijpen - het is goed dat we het gedaan hebben. We weten nu weer alles over transitie-schema's, verlieservaringen, rouwcurves en copingsmechanismen. De kinderen hadden op hun eigen niveau een programma wat parallel liep aan dat van de volwassenen. We hebben alles herbeleefd van afgelopen jaren. Niet alleen was ons vertrek erg heftig, maar we hadden ook nog rellen gehad en ik ben een stukje brein verloren op straat in Wamena. Dat is weer even in perspectief gezet. Goed om te zien, dat wat we ervaren heel normaal is. Blijven we maar dubben of we de goede keuzes hebben gemaakt? Schuldgevoel? Liever even terug willen trekken? Het blijken allemaal reacties te zijn die bij een rouwproces horen. Dat gevoel verdwijnt daarmee niet, maar jezelf en elkaar begrijpen doet al erg veel.

Aan het eind van de week alles weer inpakken. Ja, Maria, nu mag weer echt alles in je koffertje. Thuis, in ons tijdelijk huis, is Maria even verward. "Is dit nu ons nieuwe huis? Dan wil ik nu op zolder slapen." Nee, dit is nog niet ons nieuwe huis, maar een nieuw huis zit er wel aan te komen. Nu we niet terug kunnen naar Indonesië op korte termijn, hebben we de moeilijke beslissing moeten nemen om in Nederland te blijven. Wel hopen we nog enkele maanden terug te kunnen om afscheid te nemen, in te pakken en af te ronden. Misschien kunnen we dan fase 2 van het transitie-schema even over doen, afscheid nemen, in plaats van zomaar verdwijnen.

En dan nu vakantie. Laat ik eerlijk zijn, ik zou liever niet weg gaan, dat betekent immers weer inpakken. Weer je schamele beetje inpakken om ergens anders even te vertoeven en afstand te nemen van je dagelijkse leven. Welk dagelijks leven? Wil ik weer ergens anders uitpakken, alles opnieuw uitvinden en dan weer inpakken? Toch is het goed om als gezin echt even vakantie te vieren, niet als vluchtelingen blijven leven, maar als heel normale Nederlandse toeristen. Dus: fijne vakantie!

Lees hier in de laatste nieuwsbrief meer over het besluit om ons nu in Nederland te vestigen.