Elco en Wijnanda van Burg zijn juni 2014 naar Papoea (Indonesiƫ) vertrokken. Zij werken namens stichting Lentera op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.

Wisuda-sezoen

Het is wisuda-seizoen hier – afstuderen. Op alle niveaus. Twee weken terug was ik in Bali voor de examinering van de master-studenten theologie. Vandaag ‘studeerde’ Samuel af op de kleuterschool. Nu heeft hij een lange vakantie voor de boeg en daarna mag hij naar de internationale school hier in Wamena.

Iedere wisuda heeft zo zijn eigenaardigheden. In Bali was het een kwestie van doorwerken: op woensdag aangekomen; donderdag examens waarna de studenten nog verbeteringen moesten aanbrengen tot diep in de nacht; vrijdag het ‘judicium’, de bekendmaking van de cijfers met een heuse preek erbij; zaterdag de officiële diplomauitreiking met het complete protocol. Voor mij was het ook de afronding van een intensieve periode. Omdat de meeste begeleidende docenten niet in Wamena wonen, kreeg ik in de praktijk zo’n beetje de begeleiding van de meeste studenten op mijn bordje. Dan valt het soms erg tegen hoe slecht het onderwijs hier is, voorafgaand aan het hoger onderwijs; het is lastig om in de laatste fase van een master-studie nog basale schrijf- en analytische vaardigheden aan te leren. Dus is het roeien met de riemen die er zijn. Het leverde wel mooie contextuele onderzoeken op: naar polygamie, hekserij, seksueel gedrag van jongeren, zendingsbenaderingen, et cetera. 
Na afloop van alles werd op zaterdagavond een dankdienst belegd in het guesthouse. Mooi om te zien dat iedereen dankbaar en blij is dat er een eind is gekomen aan de twee jaar ‘strijd’, om de master af te ronden. En daarna natuurlijk varkens eten – je bent een Papoea of niet. Twee varkens waren besteld – wel geroosterd op de Balinese manier, babi guling, en niet in de kookput. Genoeg eten dus, aangezien we met zo’n 30 mensen waren… Aan proteïnen en vet geen gebrek de afgelopen weken. 

De wisuda van Samuel voegde daar nog wat aan toe. Na lang overleg hadden de ouders samen besloten om toch een kookput te doen. Iedereen moest zo’n 70 Euro betalen, zodat twee varkens gekocht konden worden – wat er uiteindelijk drie werden en zo’n 30 kippen. Zoals gebruikelijk werd een preek gehouden, zongen de klassen een lied en werden wat toespraken gehouden. Dat allemaal in het gebouw van de school van Lentera, de Sekolah Sinar Baliem, wat inmiddels na vijf jaar ongeveer de voltooiing nadert. Deze keer mochten de kinderen van de Paud (1e klas kleuterschool) en TK (2e klas kleuterschool) zelfs een heuse toga aan met een baret erbij – het zag er prachtig uit. Samuel heeft erg genoten van de afgelopen twee jaar op school hier, maar heeft nu ook wel zin om naar de internationale school te gaan. Zelf vinden we het wel jammer dat we nu iets minder bij de school betrokken zullen zijn – het is een erg enthousiaste groep leerkrachten en ook de maandelijkse ontmoetingen met de ouders waren leuk.