Elco en Wijnanda van Burg zijn juni 2014 naar Papoea (Indonesiƫ) vertrokken. Zij werken namens stichting Lentera op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg.

Blogs

Verkeerde plek

04 MARCH 2017 | GEPLAATST DOOR ELCO

Alleen wolken, alles zit dicht. Na ongeveer 40 minuten vliegen komen we aan het eind van de hoge bergen en zoeken we naar het dorpje, maar er zijn alleen wolken te zien. Moeten we terug? Nee, daar is toch de rivier te zien. Ze zeiden dat het dorp naast de grote Memberamo-rivier ligt. Gelukkig, de helikopterpiloot kan door een gaatje in de wolken. Na wat draaien en kijken waar hij kan landen, vindt de piloot een manier om op het kleine stukje grond te landen waar de bomen omgehakt zijn. Een man geeft wat aanwijzingen, we stappen uit. De man vertelt ons dat we op de verkeerde plek zijn geland. Lees verder...

Blikken

20 FEBRUARY 2017 | GEPLAATST DOOR WIJNANDA

In ons weggetje is het nog prima te doen. Als ik mensen onderweg zie, groet ik ze en krijg ik een fatsoenlijke groet terug. Kinderen roepen vaak 'mama Sam' of 'mama Coen', een teken dat ze weten wie ik ben. Andersom is dat lang niet altijd het geval, ik vraag vaak aan Coen of Sam wie dat kind dan is. Sam kan dan meestal feilloos vertellen dat het een kind is uit van de kleuterschool of van de basisschool. Een stukje verderop zijn we wat minder bekend en roepen de kinderen 'orang barat'. Het ergert me altijd een beetje, net alsof je een blanke altijd mag naroepen, ik roep toch ook niet 'anak Papua'. Maar goed, kinderen, dat is nog best te doen, meestal zwaai ik maar lief terug of roep ik 'daaa'. Kinderen, dat gaat wel, het wordt een ander verhaal als ik volwassenen ontmoet, vooral mannen.Lees verder...

Van ziekenhuis naar ziekenhuis

21 JANUARY 2017 | GEPLAATST DOOR ELCO

Ik ben net een beetje wakker aan het worden en daar gaat de telefoon. Een evangelist aan de lijn: pak Matias is overleden. Matias Nabyal, evangelist in Siradela overleed in het ziekenhuis, na drie weken van het ene ziekenhuis naar het andere gestuurd te zijn en zonder dat er iets gedaan was. De afgelopen week horen we regelmatig dat soort berichten. Soms zinkt de moed je in de schoenen als je hoort hoeveel Papoea’s er overlijden. Lees verder...

In memoriam: Ananias Maling (1985-2017)

06 JANUARY 2017 | GEPLAATST DOOR ELCO

Woensdagmiddag. Een student belt me: we zitten hier bij Ananias, hij is net overleden. Onderweg uit Pass Valley, waar hij de vakantie van de theologische school doorbracht. Hij voelde zich niet goed en wilde naar Wamena. Onderweg blies hij de laatste adem uit. Lees verder...

Kwakzalvers

22 DECEMBER 2016 | GEPLAATST DOOR WIJNANDA

Een poosje geleden vroeg ibu Hosanna: "Iemand uit onze kerk verkoopt een soort thee, daar wordt je slank van en het helpt tegen nierziektes en buikpijn en nog veel meer." Ze wilde weten wat ik ervan dacht. Nonsens... Maar er waren echt vrouwen die het gedronken hadden en toen veel afvielen. Ja, overgewicht is een toenemend probleem, evenals de vage oplossingen die ervoor geboden worden. Lees verder...

Afstuderen in Bali

12 DECEMBER 2016 | GEPLAATST DOOR ELCO

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: de eerste lichting master-studenten studeerde af. Een mooi en plechtig moment. Een rijtje heren en één dame achter een tafel; en daarvoor de studenten. Allemaal netjes in toga. Dit moment bezegelde het resultaat van twee jaar hard werken, door studenten en docenten. Lees verder...

Nederigheid

29 NOVEMBER 2016 | GEPLAATST DOOR ELCO

Vandaag de laatste examens afgenomen, als afsluiting van dit semester. Over de exegese van de Romeinenbrief, over christelijke ethiek en over zendingsgeschiedenis. We hebben mooie discussies met elkaar gevoerd en dan is het moment daar: wat is er blijven hangen? Het is een uitstekende manier om nederigheid te leren: als docent kun je denken dat het heel goed ging, maar de examenresultaten vertellen heel andere dingen. Lees verder...

M/V

19 NOVEMBER 2016 | GEPLAATST DOOR WIJNANDA

Vandaag weer zo'n gevalletje waar feministen van zouden rillen. Ik ga naar een bengkel, een kleine auto-werkplaats, want de voorband van de auto loopt leeg. Ik stap uit en word compleet genegeerd, de mannen kijken langs me, misschien komt er ook nog een meneer uit de auto? Alleen een kleine meneer van vier jaar oud. Ik sta wat vertwijfeld te wachten of er een monteur naar me toe komt, ik heb geen idee wie ik aan moet spreken. Er staan verschillende vrachtwagens en pick-up trucks, geen idee wie chauffeur en wie monteur is. Uiteindelijk komt er toch een man naar me toe en vraagt wat argwanend wat ik wil.Lees verder...